AC/DC

AC/DC is een Australische hardrockband.

Beginperiode

AC/DC werd in 1973 in Sydney geformeerd door Malcolm Young. Deze gitarist, afkomstig uit een muzikale emigrantenfamilie uit Schotland wilde een rockband beginnen. Hij vond na een advertentie enkele muzikanten (Rob Bailey op bas, Peter Clack op drums en zanger Dave Evans) en vroeg zijn jongere broer Angus Young om gitaar bij de band te komen spelen. De naam "AC/DC", wat staat voor alternating current/direct current (wisselstroom respectievelijk gelijkstroom), is bedacht door de zus van Angus en Malcolm, Margaret, die het gelezen had op een elektrisch toestel (volgens de ene bron was het haar stofzuiger, volgens een andere haar naaimachine). AC/DC is ook straattaal voor biseksualiteit.

Het eerste concert werd gegeven op 31 december 1973 in de Chequers Club in Sydney. De groep speelde veel covers maar ook eigen songs, waaronder Can I sit next to you girl en Rockin' In The Parlour. Deze songs werden in juli 1974 zelfs op een single uitgebracht. Evans werd door de broers Young echter te 'glamrock' gevonden en werd dan ook vrij snel ontslagen. Het producersduo Harry Vanda/George Young (de oudere broer van Malcolm en Angus), dat in de jaren 60 succes gekend had in The Easybeats, zag wel wat in de band en nam ze onder contract. Voor de band werkte een chauffeur: Bon Scott, die inmiddels wist dat de band een nieuwe zanger zocht. Na een auditie werd hij aangenomen. Hoewel hij bijna tien jaar ouder was dan de rest van de band pasten zijn uitstraling en zang goed bij de groep. Rond 1975 had de band min of meer een vaste bezetting. Met Phil Rudd op drums en Mark Evans op bas werden de zalen in Australië platgespeeld en dankzij Angus' maniakale podiumact (gestoken in kostschooluniform, headbangend, over de grond rollend en zelfs op de nek van Bon het publiek doorkruisend) kregen ze een enorme aanhang en geduchte reputatie.De eerste albums werden vaak in recordtempo opgenomen, soms in minder dan twee weken en tussen optredens door. Het was in die begintijd heel gebruikelijk twee tot drie keer per dag op te treden.

Internationaal

Omdat Australië inmiddels aan hun voeten lag toerde de band in 1976 onder andere door Groot-Brittannië en het vasteland van Europa.In 1977 werd het album 'Let there be rock' opgenomen en deze plaat is duidelijk harder en rauwer dan hun eerste albums. Voor het eerst werd namelijk getracht het live-geluid van de groep op vinyl vast te leggen. Het gerucht gaat dat tijdens het opnemen van het titelnummer Angus' versterker in brand vloog en hij gewoon verderspeelde. In datzelfde jaar werd behalve in Europa ook in de VS getourd. O.a. als voorprogramma van KISS deden zij ervaring op met het Amerikaanse publiek. Angus gebruikte tijdens die tournee voor het eerst een snoerloze gitaar. Het signaal van zijn gitaar werd dan via een zender op de hangband van zijn Gibson SG doorgestuurd naar de PA. Angus had deze nieuwigheid nodig om zijn podiumact zonder gevaar uit te voeren. Hij was al eens verstrikt geraakt in het snoer en was ook al een keer onder stroom komen te staan. Met de snoerloze gitaar kreeg hij veel meer bewegingsruimte want het bereik van de zender bedroeg meer dan 100 meter.In de zomer van 1977 werd Evans na een meningsverschil met Angus ontslagen en vervangen door Cliff Williams.

Doorbraak

Williams' baswerk was voor het eerst te horen op hun album Powerage, dat in het voorjaar van 1978 uitkwam. Hoewel hits tot dan toe nog niet op hun palmares stonden werd zomer 1978 hun eerste grote hit 'Whole lotta Rosie' een feit. Het nummer is in de loop van de tijd uitgegroeid tot een klassieker en nog altijd staat het elk jaar hoog in de top 100 aller tijden. Kort erop werd het nummer "Rock 'n roll damnation" ook een (kleinere) hit.Na het constante touren en albums maken werd er besloten een live-album te maken.Dit album, 'If you want blood, you've got it' geheten, is een van de beste live-platen ooit met een zeer warme live sound.Het album biedt ook een overzicht van vroege klassiekers als Whole lotta Rosie, Let there be rock en High Voltage.AC/DC kreeg begin 1979 van het duo Vanda/Young het advies met een nieuwe producer te gaan werken. De band vertrok naar Miami om met de befaamde producer Eddie Kramer een nieuwe plaat te maken. De samenwerking met Kramer verliep echter moeizaam. Men besloot in Londen onder leiding van Robert John 'Mutt' Lange (die tot dan toe geen ervaring met rockbands had) opnieuw te beginnen. Met Lange werd een compleet nieuwe sound gecreëerd om de Amerikaanse markt open te breken. De achtergrondzang kreeg meer aandacht en de gitaren klonken aanmerkelijk zwaarder. 'Highway to hell' werd in de zomer van 1979 uitgebracht en dit album zorgde in de VS voor een rel doordat Angus op de hoes horens droeg. Religieuze organisaties kochten de plaat massaal om deze te verbranden. Het titelnummer van de plaat werd een hit en is tot op de dag van vandaag een klassieker in hun setlist. Ook is het nummer tegenwoordig populair op begrafenissen en crematies.

Bezettingswissels

Na het overlijden van Bon Scott in 1980, werd Brian Johnson zanger van de band. Johnson had met de band Geordie al de nodige podiumervaring opgedaan maar na tanend succes was die band eind jaren 70 ter ziele gegaan. Met hem namen ze het album "Back In Black" op: het best verkochte album van de band tot op heden. Hierin klonk de band eerlijker en oprechter dan ooit tevoren. Het album was zeker bedoeld als herdenking aan Bon Scott, maar dit zonder één keer zijn naam te noemen...In de jaren 80 wisselde de band nog diverse keren van bezetting maar bleef onverminderd populair. Het succes bracht de band ertoe twee albums zelf te produceren: Flick of the switch en Fly on the wall. Toch beviel dat blijkbaar niet want daarna werkte de groep opnieuw samen met het duo Vanda & Young voor het album Blow up your video. Echt grote hits scoorde de band niet meer tot in 1990 het album The Razor's Edge werd uitgebracht, dit keer geproduceerd door Bruce Fairbairn. Het nummer Thunderstruck zorgde na bijna 11 jaar weer voor succes in de hitlijsten. Het succes van deze plaat bracht de platenmaatschappij ertoe in 1992 een dubbel live cd uit te brengen.

In 1993 verzorgde de band een bijdrage aan de geflopte film "Last Action Hero" van Arnold Schwarzenegger. In de clip van het nummer Big Gun is Schwarzenegger dan ook te zien als een uit de kluiten gewassen Angus.In 1995 produceerde de bekende producer Rick Rubin hun album Ballbreaker.Hoewel Phil Rudd in 1983 de band had verlaten werd hij in 1994 teruggevraagd. Van 1983 tot 1990 (ongeveer) nam Simon Wright zijn taak over. Van 1990 tot 1994 was dat Chris Slade.Na Ballbreaker duurde het tot 2000 voor er een nieuw album uitkwam. Stiff upper lip is tot op heden (2006) het laatst verschenen plaatwerk. In 2003 werd de groep opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame

Heden

De huidige line-up bestaat uit Brian Johnson, de broers Angus Young en Malcolm Young, Phil Rudd en Cliff Williams. De heren wonen tegenwoordig een flink eind uit elkaar. Johnson woont in de VS, Angus in Nederland, Malcolm in het Verenigd Koninkrijk, Rudd in Nieuw Zeeland en Williams in de VS.

Trivia

• Het beroemde logo van de band is ontworpen door Bob Defrin en werd voor het eerst gebruikt op het album 'Let there be rock'.
• Een optreden op de Australische TV zorgde voor een rel doordat Bon Scott opkwam in een jurk, een pruik met vlechten droeg, make-up op had en een sigaret rookte.
• De band was aanvankelijk niet op de hoogte van het feit dat de term 'AC/DC' ook 'slang' is voor bi-seksualiteit. De groepsleden werd diverse keren de vraag gesteld of ze 'AC/DC' waren. Bon Scott antwoordde op de vraag 'are you AC or DC?' ooit gevat 'neither one, I'm the lightning flash in the middle.'
• Aan het eind van het nummer 'Night Prowler' op het album Highway to hell zegt Bon Scott 'shazbot, nanu nanu'. Die woorden zijn bekend uit de Amerikaanse sitcom Mork & Mindy en ze zijn te horen na een lange intense schreeuw. Klaarblijkelijk blies Scott zo stoom af en hij verwachtte feitelijk niet dat het uiteindelijk op de plaat zou belanden.
• AC/DC werd in de jaren 80 ongewild in verband gebracht met de Amerikaanse seriemoordenaar Richard Ramirez (alias the Night Stalker), die na een van zijn moorden een AC/DC-pet op de plaats-delict achterliet en het nummer 'Night Prowler' tot zijn favoriete songs rekende.
• Tijdens een optreden in Kontich, België in 1977 ontstond er een opstootje waarbij een agent een pistool op het hoofd van Angus richtte. Deze gebeurtenis maakte dusdanig indruk op de band dat er enkele jaren later een song over werd geschreven. Die song (Bedlam in Belgium) staat op het album 'Flick of the switch'.
• Het nummer 'Love hungry man' van het album Highway to hell is volgens Angus Young geschreven "na het eten van een slechte pizza".
• De naam Rosie in hun wereldhit 'Whole lotta Rosie' verwees naar een behoorlijk corpulente (echt bestaande) groupie met wie Bon Scott ooit een nacht had doorgebracht. Er wordt beweerd dat zij zich in de tekst van het nummer herkende en het als een compliment(!) opvatte.
• Het lettertype van het AC/DC-logo is gebruikt in het Britse tv-programma Brainiac History Abuse.

Discografie

Albums

Singles

Externe links

• ACDCRocks.com officiële website

Categorieën

Zoeken

Zoeken