Aphrodite
| Griekse goden | |
|---|---|
Olympische goden: | |
Aphrodite (Grieks: Ἀφροδίτη) is een figuur uit de Griekse mythologie. Ze is de godin van de liefde, de vruchtbaarheid en de schoonheid. Het equivalent in de Romeinse mythologie is Venus.
Inhoud |
De geboorte van Aphrodite
Zo "rees zij op" uit het schuim van de zee, deze Aphrodite, en nadat Zefyros, de Westenwind, haar aanvankelijk naar het eiland Kythyra gevoerd had, zette hij haar later op de kust van Cyprus aan land.
In Plato's Symposium werd onderscheid gemaakt tussen twee Aphrodites. Als kind van Dione heette Aphrodite wel Dionaea, of Aphrodite Pandemos, onder deze namen symboliseerde zij de lichamelijke liefde. Met haar naam Urania zou ze, als kind van Uranus, voor de hogere, spirituele liefde staan.
Beschermgodin
De godin gold in het bijzonder als beschermgodin van de zeevarenden. In het algemeen was Aphrodite de zegen brengende Al-moeder, beschermster van planten- en dierenwereld. In deze functie is zij een voortzetting van een oude pre-Helleense godin, de ‘heerseres der dieren’, die in het Minoïsche cultuurgebied op Kreta en de Egeïsche Eilanden werd vereerd.
Aphrodite was bovendien beschermster van de liefde en alle verliefden en haar meest geliefde bezigheid was om goden verliefd te doen worden op aardse vrouwen. Zij schepte er genoegen in ingewikkelde plannen te smeden om ze in de valstrik van de liefde te lokken en dan vooral Zeus, die elk ogenblik in weer een andere liefdesaffaire verwikkeld was.
Ze hielp ook mensen verliefd worden. Enkele voorbeelden zijn Atalante en Ariadne.
Aphrodites overspel
Zijzelf bleef daarbij echter niet achter: hoewel ze gehuwd was met de manke god Hephaestus, knoopte ze een relatie aan met Ares. Dit pikante verhaal wordt door Homerus in zijn Ilias als volgt verteld: Hephaestus verneemt van Helios, de god van de zon, die alles ziet, dat zijn vrouw hem bedriegt met Ares en besluit hen in de val te lokken.
Hephaestus, de vulkaangod en de god van de smeden, smeedt een onzichtbaar magisch net met een ingewikkelde bediening en doet het voorkomen alsof hij naar het eiland Lemnos gaat. 's Nachts, als Ares naar het bed van Aphrodite komt, werpt hij dit net over hen heen, juist op het beslissende moment, zodat zij zich niet meer kunnen bewegen. Dan roept hij onmiddellijk alle Olympische goden en Zeus erbij om zijn beklag te doen. De godinnen schaamden zich voor dit feit en kwamen niet, maar de goden waren enthousiast. Apollo zei zelfs lachend tegen Hermes dat Hephaestus dan mank mocht zijn maar het toch maar prima voor elkaar had gekregen om hen op heterdaad te betrappen en Ares in een moeilijk parket te brengen, door hem zo te kijk te zetten voor alle goden. Zou jij zo voor gek gezet willen worden? vroeg hij hem.
Hermes, handig als altijd, antwoordde dat hij wilde dat hij in de plaats van Ares was en een relatie met Aphrodite had, dan mochten ze hem met drie kettingen vastbinden en te kijk zetten niet alleen voor alle goden, maar met alle godinnen er nog bij! En zo liep deze geschiedenis met veel goddelijk gelach af, volgens de overlevering van Homerus.
Er is echter ook een ander afloop van deze mythe, waarin Hermes Aphrodite en Ares bevrijdt uit het net, en als dank daarvoor, gaat Aphrodite met hem naar bed. Daardoor kregen ze de god/godin Hermafroditus, die zowel het mannelijke als het vrouwelijke geslacht had.
Kinderen van Aphrodite
Hoe het ook zij, uit deze verhouding met Ares baarde Aphrodite de kinderen Eros, Deimos, Phobos en Harmonia. Behalve met Ares had Aphrodite echter nog verhoudingen met andere mannen, zoals met de uitermate knappe Adonis, en met Anchises, waarvan ze zoon Aeneas kreeg, die, toen Troje verwoest werd, door haar toedoen gered werd en met zijn familie kon ontkomen. Met Dionysus kreeg ze ook een zoon, de fallusgod Priapus.
Aphrodite hield van rozen en mirte, terwijl haar voertuig getrokken werd door een koppel duiven, haar meest geliefde vogels.
Zie ook: Lijst van goden en godinnen, Venus van Milo, Rots van Aphrodite
Andere benamingen voor Aphrodite
Over de loop der jaren verwierf de godin enkele bijnamen, die vaak verwezen naar aan haar gewijde plaatsen of alternatieve functies van Aphrodite.
- Acadalia; genoemd naar de gelijknamige bron in Boeotië, waar Aphrodite baadde met de Gratieën.
- Amathusia; naar een stad op Cyprus.
- Cytherea of Cythereïa; naar een Grieks eiland waar een speciale cultus aan Aphrodite gewijd was.
- Erycina; naar de tempel die aan Aphrodite gewijd was op de berg Eryx op Sicilië.
Gerelateerde onderwerpen
| Bron(nen): |
Categorieën
Griekse god | Griekse mythologie
