Doornroosje

Dit artikel gaat over het sprookje; zie Doornroosje (doorverwijspagina) voor andere betekenissen

Doornroosje ("La belle aux bois dormant") is een Europees sprookje uit de verzameling van de Franse schrijver Charles Perrault, voor het eerst gepubliceerd in 1667 onder de titel De sprookjes van Moeder de Gans.

De Schone Slaapster geschildert door Edward Burne-Jones

Later is het ook opgetekend door de gebroeders Grimm in hun Kinder- und Hausmärchen onder nummer KHM50.

De Versie van Grimm

De meest bekende versie van het sprookje is door de gebroeders Grimm opgetekend en gaat als volgt:

Bij de doopplechtigheid van een lang verlangde prinses, offerden als doopouders uitgenodigde feeën talenten als: schoonheid, geestigheid, gratie en muzikaal talent. De boze fee was echter over het hoofd gezien en deze toverkol betoverde de prinses onder het mom van een talent, dat als ze volwassen werd zij haar vinger aan een spoel van een weefgetouw zou prikken en sterven.

Een goede fee, hoewel ze de betovering niet ongedaan kon maken, veranderde de toverspreuk zodanig, dat de prinses niet zou sterven, maar honderd jaar zou slapen, totdat zij zou ontwaken door een kus van een prinsenzoon.

De koning verbood in het hele koninkrijk het spinnen of bezit van een weefgetouw op straffe des doods, maar tevergeefs. Toen de prinses vijftien of zestien jaar oud was, kwam ze bij toeval bij een oude vrouw in een kamer van een toren van het kasteel terecht, die aan het spinnen was.

De prinses vroeg de oude vrouw of ze het spinnen mocht proberen en het onvermijdelijke gebeurde. De betovering werd voltooid en de goede fee kwam terug en deed iedereen in het kasteel in slaap vallen.

Uiteindelijk hoorde een prinsenzoon het verhaal van de betovering, worstelde zich door de wilde rozen waaronder het kasteel was bedolven en drong het kasteel binnen. Hij kuste de prinses; iedereen in het kasteel werd wakker en ging verder met wat ze aan het doen waren. Het jonge paar leefde vele jaren lang en gelukkig.

De Schone Slaapster in het Bos

In onder andere het Frans en Engels staat het sprookje vooral bekend als De Schone Slaapster. De oudst opgetekende versie behoorde tot de Sprookjes van Moeder de Gans door Charles Perrault. De versie wijkt op een aantal punten sterk af van de versie van Grimm en gaat als volgt:

Als er in het koninkrijk eindelijk een prinsesje geboren is wordt er een groot feest gegeven. Vijftig feeën worden hierbij onthaald en ontvangen met een prachtig gulden etui met gouden bestek erin. Dan verschijnt er echter een hele oude fee, die allang doodgewaand werd. De koning zorgt er weliswaar al gauw voor dat zij ook deel mag nemen aan de feestmaaltijd, maar een mooie etui zit er niet meer in, en de oude fee is kwaad dat ze over het hoofd is gezien. Wanneer de feeën hun doopgaven afspreken over de baby komt de oude fee als laatste: als het prinsesje zestien is zal ze zich prikken aan de spoel van een spinnewiel en sterven! Eén jonge fee voorzag echter de woede van de oude fee en spreekt snel de bezwering uit dat de prinses honderd jaar zal slapen waarna een prins haar met een liefdeskus zal wekken.
Ondanks de waakzaamheid van de koning prikt de prinses zich toch op haar zestiende en valt ze in slaap. Na door een dwerg met zevenmijlslaarzen (zie Kleinduimpje) gewaarschuwd te zijn tovert de goede fee de hele hofhouding mee in slaap, zodat de prinses nog iets vertrouwds zal hebben als ze ontwaakt. Zodra de koning en koningin weg zijn groeit er een woud om het kasteel heen. Pas na honderd jaar slaagt de zoon van de koning die toen regeerde om het kasteel te bereiken, en haar wakker te kussen. Kort daarop volgt hij zijn vader op als koning.
De ellende is echter nog niet voorbij, daar zijn moeder menseneter is. Wanneer hij tijdens een lange reis de regering aan haar overlaat wil ze één voor één de kinderen van het jonge paar en uiteindelijk de koningin zelf voorgeschoteld krijgen. Een poging haar te bedriegen mag niet helpen, en uiteindelijk weet enkel de onverwachte terugkomst van de jonge koning het gezin te redden.

In 1952 opende in De Efteling het Sprookjesbos met daarin onder meer 'Het Kasteel van Doornroosje'

In 1959 maakte Walt Disney een avondvullende tekenfilm gebaseerd op dit sprookje genaamd Sleeping Beauty. Ook is het kasteel van Doornroosje te bewonderen zowel in Disneyland als in Disneyland Parijs.

Categorieën

Zoeken

Zoeken