11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej
(Przekierowano z 11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego)
11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego - związek taktyczny Wojska Polskiego, którego dowództwo stacjonuje w Żaganiu.
Spis treści |
Historia i powstanie 11. DKPanc
11 Dywizja Piechoty była dwukrotnie formowana. Po raz pierwszy – w Krasnymstawie na podstawie rozkazu Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego nr 41 z 6 października 1944 z przeznaczeniem dla organizującej się 3 Armii Wojska Polskiego. W jej skład wchodziły:
- dowództwo, sztab i kwatermistrzostwo,
- 20 Pułk Piechoty,
- 22 Pułk Piechoty,
- 24 Pułk Piechoty,
- 42 Pułk Artylerii Lekkiej,
- 9 Dywizjon Artylerii Samobieżnej SU-76,
- Batalion Szkolny,
- 22 Batalion Saperów,
- 13 Batalion Sanitarny,
- 11. kompania rozpoznawcza,
- 17. kompania łączności,
- 8. kompania chemiczna,
- 16. kompania samochodowo-transportowa,
- 11. szpital weterynaryjny,
- 3066. stacja poczty polowej,
- 1888. kasa banku polowego,
- pododdziały specjalne i pomocnicze.
Rozkazem Naczelnego Dowódcy WP nr 59/org. z 19 listopada 1944, w związku z zaniechaniem organizowania 3 Armii WP, zaprzestano również formowania dywizji. Oddziały znajdujące się w trakcie formowania przekazano innym jednostkom, a uzbrojenie i sprzęt techniczny zwrócono do składnic 1 Frontu Białoruskiego.
Ponownie do formowania 11 Dywizji Piechoty przystąpiono w 1945 w ramach realizacji planu rozbudowy wojska. W jej skład wchodziły:
- dowództwo, sztab i kwatermistrzostwo,
- 38 Pułk Piechoty,
- 40 Pułk Piechoty,
- 42 Pułk Piechoty,
- 33 Pułk Artylerii Lekkiej,
- 14 Dywizjon Artylerii Przeciwpancernej,
- 16 Batalion Saperów,
- 8 Batalion Sanitarny,
- kompania szkolna,
- 11. kompania rozpoznawcza,
- 34. kompania łączności,
- kompania obrony przeciwchemicznej,
- kompania samochodowo-transportowa,
- ambulans weterynaryjny,
- kompania przeciwlotniczych karabinów maszynowych,
- stacja poczty polowej,
- kasa banku polowego,
- pododdziały specjalne i pomocnicze.
Na podstawie rozkazu Naczelnego Dowódcy WP nr 58/org. z 15 marca 1945 rozpoczęto formowanie jednostek w rejonach:
- 38 Pułk Piechoty – Stoki,
- 40 Pułk Piechoty – Łódź,
- 42 Pułk Piechoty – Łódź,
- 33 Pułk Artylerii Lekkiej – Konstantynów (koło Łodzi),
- sztab i pozostałe jednostki – Łódź.
Formowanie dywizji trwało do 24 kwietnia 1945. W okresie formowania dywizja podlegała dowódcy Okręgu Wojskowego nr IV w Łodzi. 20 maja 1945, a więc już po zakończeniu wojny, dywizja opuściła rejony formowania. Udziału w walkach nie brała.
Po wojnie oddziały dywizji zostały włączone w skład 2 Armii WP, pełniły służbę graniczną nad Nysą Łużycką, uczestniczyły w akcjach rolnych, organizowały akcję wysiedleńczą osób narodowości niemieckiej i akcję osadnictwa wojskowego. Saperzy uczestniczyli w rozminowywaniu kraju. Siedziba dowództwa i sztabu w 1945 znajdowała się najpierw w Sommerfeld, a następnie w Żarach.
W 1949 przemianowano 11 Dywizję Piechoty na 11 Zmotoryzowaną Dywizję Piechoty. Zmiana ta podyktowana była zmianą wyposażenia jednostki.
W 1950 przemianowano 11 Zmotoryzowaną Dywizję Piechoty na 11 Dywizję Zmechanizowaną.
W 1963 przemianowano 11 Dywizję Zmechanizowaną na 11 Dywizję Pancerną.
W 1990 przemianowano 11 Drezdeńską Dywizję Pancerną na 11. Drezdeńską Dywizję Zmechanizowaną.
13 lipca 1992 przemianowano 11 Dywizję Zmechanizowaną na 11 Dywizję Kawalerii Pancernej - jednostka była podporządkowana dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego.
Minister Obrony Narodowej rozkazem z 23 września 1993 polecił 11 Dywizji Kawalerii Pancernej w Żaganiu przyjąć imię króla Jana III Sobieskiego.
5 października 2001 11 Dywizja Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego została podporządkowana dowódcy 2 Korpusu Zmechanizowanego, a następnie 25 marca 2004 – dowódcy Wojsk Lądowych.
Tradycje
Minister Obrony Narodowej 1 września 2003 nadał Dywizji wyróżniającą nazwę: Lubuska.
11 DKPanc przejęła tradycję swych poprzedniczek.
Święto 11 DKPanc: 12 września
Struktura 11 DKPanc
- Dowództwo 11 Dywizji Kawalerii Pancernej
- 10 Brygada Kawalerii Pancernej im. Gen. Broni Stanisława Maczka – Świętoszów
- 34 Brygada Kawalerii Pancernej – Żagań
- 15 Wielkopolska Brygada Kawalerii Pancernej im. Gen. Broni W. Andersa – Wędrzyn
- 17 Wielkopolska Brygada Zmechanizowana im. Gen. Broni Józefa Dowbora-Muśnickiego – Międzyrzecz
- 4 Pułk Przeciwlotniczy – Czerwieńsk (wyszedł z podporządkowania w 2006)
- 5 Pułk Artylerii – Sulechów
- 4 Batalion Zaopatrzenia – Krosno Odrzańskie
- 5 Kresowy Batalion Saperów – Krosno Odrzańskie
- 10 Batalion Rozpoznawczy Strzelców Konnych – Żagań
- 11 Batalion Dowodzenia – Żagań
- 11 Batalion Medyczny – Żagań
- 11 Batalion Remontowy – Żagań
- 11 Kompania Chemiczna – Żagań
- 69 Pułk Przeciwlotniczy – Leszno (od 2006)
Wyposażenie
Dowódcy 11 Dywizji
- 1939 - płk dypl. Bronisław Prugar-Ketling
- 20 kwietnia 1945 - 10 sierpnia 1946 - płk Andrzej Czartoryski
- 27 listopada 1946–maj 1947- gen. bryg. Stanisław Daniluk-Daniłowski
- maj 1947 - 10 listopada 1947 - płk Zygmunt Bobrowski
- 1947-1948 - płk Zygmunt Huszcza
- 1948-1950 - płk Józef Sielecki
- 1950-1953 - płk Wiktor Jerszow
- 1953-1954 - gen. bryg. Sergiusz Siwicki
- 1954-1956 - płk dypl. Adolf Humeniuk
- 1956-1959 - płk dypl. Marian Doliński
- 1959-1962 - gen. bryg. Mieczysław Mazur
- 1962-1967 - gen. bryg. Zbigniew Zieleniewski
- 1967-1968 - płk Wiesław Kociołek
- 1968-1973 - gen. bryg. Witold Wereszczyński
- 1973-1976 - gen. bryg. Józef Użycki
- 1976-1984 - gen. bryg. Bolesław Matusz
- 1984-1987 - płk dypl. Janusz Ornatowski
- 1987-1988 - płk dypl. Adam Rębacz
- 1988-1990 - płk dypl. Zygmunt Sadowski
- 1990-1992 - gen. bryg. Adam Rębacz
- 1992-1993 - płk dypl. Aleksander Bortnowski
- 1993-1994 - płk dypl. Zbigniew Szura
- 1994-1998 - gen. bryg. Aleksander Bortnowski
- 1998-2000 - gen. bryg. Zbigniew Goral
- 2000-2003 - gen. bryg. Stanisław Nowakowicz
- 2003-2006 - gen. dyw. Waldemar Skrzypczak
- 2006-? - gen. dyw. Paweł Lamla
Kategorie
Dywizje polskie