Armata
Armata była dawniej bronią miotająca pociski za pomocą prochu. Współcześnie terminem tym określa się działo o bliskim płaskiemu torze lotu pocisku, służące do ostrzeliwania celów będących na linii pola widzenia.
Wynaleziona przed 1280 rokiem w Chinach w postaci metalowej rury (lufy), wyrzucającej pociski w stronę wroga za pomocą prochu strzelniczego. W Europie znana od 1326 jako bombarda.
Z armat wyodrębniły się:
- broń ręczna (aktualnie nie zaliczana do armat):
- działa:
- haubica;
- współczesne armaty, np. Armata wz. 02/26;
- granatniki np. Granatnik wz. 1936.
- moździerze;
Najpotężniejszymi pod względem kalibru działami były: okrętowe (np. japońskie pancerniki "Yamato" i "Musashi" miały działa kalibru 460 mm), kolejowe (np. niemiecka Dora miała kaliber 800 mm) i obrony wybrzeża (były to najczęściej działa kolejowe lub okrętowe zamontowane na wybrzeżu).
Obecnie działa kalibru ponad 240 mm są wielką rzadkością, a w praktyce najczęściej stosuje się działa do 155 mm (na lądzie) oraz 127 mm (na okrętach).
Typowa armata współczesna składa się z następujących elementów:
- lufy,
- hamulca wylotowego,
- łoża,
- mechanizmu podniesieniowego i kierunkowego,
- kołyski,
- zamka,
- oporopowrotnika.
Zobacz też
Kategorie
Broń artyleryjska