Europejska kolonizacja Ameryki Północnej

(Przekierowano z Europejska Kolonizacja Ameryki Północnej)

Proces kolonizacji Ameryki Północnej i Południowej rozpoczął się w Boże Narodzenie 1492 kiedy to 39 marynarzy z rozbitego statku Kolumba pozostało na wyspie Hispaniola. Kolonizacja przebiegała na przestrzeni kilku wieków do czasu, gdy praktycznie cały kontynent został poznany i podzielony pomiędzy europejskie potęgi. Głównymi kolonizatorami Ameryki Północnej były Hiszpania, Francja i Wielka Brytania, lecz także inne kraje, takie jak Holandia, Szwecja, Rosja i Dania zaznaczyły swoją obecność na tym kontynencie. Pamietać należy, ze wszystkie początkowe wyprawy były finansowane ze środków prywatnych.

Rozpad północno-amerykańskiego systemu kolonialnego nastąpił dwiema drogami:

• rewolucyjną - wskutek buntów społeczeństw kolonialnych jak to miało miejsce w przypadku Stanów Zjednoczonych i Meksyku.
• ewolucyjną - wskutek stopniowych koncesji politycznych ze strony kraju macierzystego w kierunku mieszkańców kolonii jak w Kanadzie

Charakterystyczną cechą dekolonizacji Ameryki Północnej był fakt, ze nie uczestniczyli w niej (lub uczestniczyli w bardzo ograniczonym zakresie) pierwotni mieszkańcy kontynentu (tzw. Indianie). Inicjowali ją i prowadzili potomkowie kolonizatorów oraz kolejnych przybyszów do kolonii, z czasem tracących związki z krajami pochodzenia. W wyniku dekolonizacji powstały "białe" lub etniczne mieszane kraje tworzące współczesną Amerykę Północną.

Do połowy XVIII wieku praktycznie cały obszar Ameryki Północnej został zbadany i podzielony. W 1871 roku Kongres Stanów Zjednoczonych zaprzestał zawierania z tubylczymi plemionami - traktowanymi dotąd przez władze USA jak suwerenne narody - traktatów zmieniających granice indiańskich ziem i zakres ich niezależności, osadzając większość z nich w niewielkich rezerwatach. Masakra nad Wounded Knee z 29 grudnia 1890 roku symbolicznie zakończyła okres wojen indiańskich w Ameryce Północnej. Podobny procesy miały miejsce równolegle na terenach obecnej Kanady.

Uwaga: powyższa mapa jest wyłącznie poglądowa. Nie przedstawia sytuacji z jakiegokolwiek momentu w historii, lecz raczej wskazuje maksymalny zasięg roszczeń terytorialnych poszczególnych państw kolonialnych. Zobacz historię poszczególnych kolonii po czasowe i przestrzenne zależności pomiędzy nimi.

Głównymi koloniami były:

• Hiszpania
  • Antigua i Barbuda
  • Kostaryka
  • Floryda
  • Gwatemala
  • Hispaniola
  • Honduras
  • Jamajka
  • Kalifornia
  • Kuba
  • Meksyk
  • Nikaragua
  • Panama
  • Puerto Rico
  • Salwador
• Francja (zobacz więcej: Francuska kolonizacja Ameryki Północnej)
  • Akadia
  • Grenada
  • Gwadelupa
  • Haiti
  • Luizjana
  • Martynika
  • Nowa Francja
  • Saint Lucia
  • Tobago
• Wielka Brytania
  • Brytyjskie Karaiby
  • Georgia
  • Kanada
  • Północna Karolina
  • Południowa Karolina
  • Nowa Anglia
  • Nowa Fundlandia
  • Nowa Kaledonia, później znana jako Brytyjska Kolumbia
  • New Jersey
  • Nowa Szkocja
  • New York
  • Pensylwania
  • Rhode Island
  • Terytoria Północno-Zachodnie
  • Wyspa Vancouver
  • Ziemia Ruperta
• Holandia
  • Antyle Holenderskie
  • Nowa Holandia
• Szwecja
  • Nowa Szwecja
• Rosja
  • Nowa Rosja (Alaska)
• Dania
  • Grenlandia

Zobacz też: Historia Ameryki Północnej.

Kategorie

Znajdź

Znajdź