Język białoruski
| Беларуская мова | |
| Obszar | Białoruś, Polska,Kanada i inne |
| Liczba mówiących | 9 milionów |
| Ranking | (poza pierwszą 100.) |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie *Języki słowiańskie **Języki wschodniosłowiańskie ***Język białoruski |
| Pismo | cyrylica |
| Status oficjalny | |
| Język urzędowy | Białoruś; od 2005 roku w Polsce język regionalny, z możliwością wprowadzenia do urzędów jako język pomocniczy w woj. podlaskim |
| Regulowany przez | ? |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | be |
| ISO 639-2 | bel |
| SIL | BEL |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata </div> | |
Język białoruski (беларуская мова) - należy do grupy języków wschodniosłowiańskich. Liczba osób posługujących się tym językiem jest w granicach 9 milionów.Formowanie się jezyka białoruskiego zaczęło się w XII wieku. W XIII wieku język białoruski stał się językiem państwowym Więlkiego Księstwa Litewskiego. Pierwsza drukowana książka w języku białoruskim wydana została przez Franciszka Skarynę w 1517 roku. W XVI wieku jedna z pierwszych Konstytucji w Europie - Statut Litewski (1522, 1566, 1588) - pisana była po białorusku. Koniec XVI wieku - pojawienie się pierwszej gramatyki jezyka białoruskiego (1596 - L.Zizanija, 1619 - M.Smotrycki, ). Po zawarciu Unii Lubelskiej (1569) zaczęła się ekspansja języka polskiego na ziemie WKL. Wskutek tego w 1696 roku jezyk białoruski jako język urzędowy WKL zastępowany był przez język polski.XVIII-połowa XIX wieku - to okres upadku języka białoruskiego, kiedy po upadku Rzeczypospolitej Obojga Narodów ziemie białoruskie włączone były do Rosji. Jezyk białoruski był zakazany w Imperium Rosyjskim. Odrodzenie nstąpiło dopiero w połowie XIX wieku dzięki twórczości Jana Borszczewskiego, Władysława Syrokomli, Wincenta Dunina-Marcinkiewicza, Franciszka Bahuszewicza, Adama Hurynowicza i innych pisarzy i poetów. W roku 1918 uzyskał status języka państwowego Białoruskiej Republiki Ludowej, później Białoruskiej Republiki Radzieckiej. Do lat 40. oprócz języka białoruskiego na Białorusi językami urzędowymi były również rosyjski, jidysz, polski. Do rozwoju i dalszego kształtowania się języka literackiego przyczynili się wybitni poeci i pisarze białoruscy początku XX wieku Janka Kupała, Jakub Kołas, Maksim Bahdanowicz, Maksim Harecki, Wacław Łastouski, Jozef Losik, Zmitrok Biadula, Kuźma Czorny i wielu innych.Koniec lat 20. - lata 30. - okres represji Stalina. Zaczęła się ostra walka z t. zw. "nacdemami" (nacjonał-demokratyzmem) na Białorusi. Praktycznie całość inteligencji białoruskiej uległa zniszczeniu. Zmiany do lepszego odbyły się dopiero w latach powojennych. W 1991 roku weszła nowa ustawa o jezykach na Białorusi. Język białoruski został jedynym językiem państwowym. Jednak ta norma prawna uległa zmianie w 1995 wskutek polityki elit politycznych rządzących na Białorusi od 1994 roku. Obecnie język białoruski jest powoli zastępowany językiem rosyjskim (chociaż formalnie na Białorusi obowiązują dwa języki). Język białoruski jest także używany w Polsce (na Podlasiu) i wśród emigrantów białoruskich w Kanadzie.
Białoruski język literacki powstał jeszcze w XIV wieku, natomiast okres upadku (XVIII- połowa XIX) spowodował odejście od wczesnych tradycji piśmiennictwa i kształtowanie nowego języka literackiego w XIX wieku; zapisywany był wówczas w alfabecie łacińskim, który dopiero później zastąpiony został cyrylicą (dyskusja 1916 roku).Kreolem języka rosyjskiego i białoruskiego jest tzw. trasianka.
Wyróżnia się 3 zespoły dialektów:
- centralne
- północno-wschodnie
- południowo-zachodnie
Okresy w historii języka białoruskiego:
- Staroruski, ogólnoruski (X-XIV w.)
- Język starobiałoruski (XIV-XVIII w.)
- Nowy (współczesny) język białoruski
Spis treści |
Alfabet
Współcześnie oficjalnym alfabetem jest cyrylica, chociaż używa się też tak zwanej łacinki.
| cyrylica | А а | Б б | В в | Г г | Ґ ґ | Д д | Е е | Ё ё | Ж ж | З з | І і | Й й | К к | Л л | М м | Н н | О о |
| łacinka | A a | B b | V v | H h | G g | D d | Je je | Jo jo | Ž ž | Z z | I i | J j | K k | Ł ł | M m | N n | O o |
| transkrypcja | A a | B b | W W | H h | G g | D d | Je je (ie, e) | Jo jo (io, o) | Ż ż | Z z | I i | J j | K k | Ł ł* | M m | N n | O o |
| cyrylica | П п | Р р | С с | Т т | У у | Ў ў | Ф ф | Х х | Ц ц | Ч ч | Ш ш | Ы ы | Ь ь | Э э | Ю ю | Я я |
| łacinka | P p | R r | S s | T t | U u | Ŭ ŭ | F f | Ch ch | C c | Č č | Š š | Y y | E e | Ju ju | Ja ja | |
| transkrypcja | P p | R r | S s | T t | U u | Ŭ ŭ (U u)* | F f | Ch ch | C c | Cz cz | Sz sz | Y y | * | E e | Ju ju (iu, u) | Ja ja (ia, a) |
| cyrylica | ' | Дз дз | Дзь дзь | Дж дж | Зь зь | Ль ль | Нь нь | Сь сь | Ць ць |
| łacinka | ' ? | Dz dz | Dź dź | Dž dž | Ź ź | L l | Ń ń | Ś ś | Ć ć |
| transkrypcja | Dz dz | Dź dź | Dż dż | Ź ź | L l | Ń ń | Ś ś | Ć ć |
Znak "Ь" i mały "ь" to znaki miękkie. Nie są one samodzielne, a jedynie dodawane do innych głosek, by zmienić je w inne.Np. białoruskie i rosyjskie "Ł" po dodaniu tego znaku to "L".
Litera "ґ" występuje w wyrazach obcych, np. ґузік (guzik).
Akanie jest uwzględnione w pisowni, np. карова (karowa - krowa), Лукашэнка (Łukaszenka).
Transkrypcja
Odpowiedniki liter przy transkrypcji są podane w powyższej tabelce. Litery, przy których istnieją dodatkowe reguły są oznaczone gwiazdką.
Literę л oddaje się
- przez l przed ь, і, е, я, ё, ю, np. зельле - zielle, пяклі - piakli;
- przez ł w innych sytuacjach, np. гарэлка - harełka.
Litery е, ë, ю, я oddaje się
- przez je, jo, ju, ja na początku wyrazów, po samogłoskach oraz ь i ', np. ем - jem, сям'ёю - siamjoju;
- przez e, o, u, a po л np. сьлёз - śloz;
- przez ie, io, iu, ia po innych spółgłoskach, np. цёпла - ciopła.
Literę Ў oddaje się przez ŭ dla potrzeb bibliotecznych, a przez u dla potrzeb wydawniczych, np. слоўnik - słoŭnik/słounik, воўк - woŭk/wouk.
Literę ь
- pomija się po л, np. соль - sol;
- oddaje się przez znak zmiękczenia (´, nie apostrof ') w innych sytuacjach, np. дзень - dzień, ехаць - jechać.
Apostrof (') pomija się, np. аб'ехаць - abjechać.
== Przykłady języka białoruskiego. ==
Ja nie paeta, o kryj mianie Boža!Nia rvusia ja k słavie hetkaj ni mała.Choć piesieńku-dumku i vysnyju moža,Zavusia ja tolki Janka Kupała.
Słavu paetaŭ raznosiać pa śviecie,Vianki ŭskładajuć i zvoniać pachvałaj.Ja ž cicha hraju -Chto cichich przykmiecie...At, viedama, z vioski Janka Kupała...
(Janka Kupała, 1913)
Умейце шанаваць чужыя алтары.Не, не чужым багам маліцца,А шанаваць людзей з другою верайАльбо бязвер'ем.Можна толькі такУ згодзе жыць у каламутным свеце,Дзе злосна разбураюць алтары -Свае, чужыя,Шанаваць не ўмеюцьЧужое веры і чужой крыві.Таму і пахне порахам з крывёю.
(Фелікс Баторын, 2001)
Zobacz także:
zachodniosłowiańskie:
czeski •dolnołużycki • górnołużycki •kaszubski •polski •połabskie † •słowacki
wschodniosłowiańskie:
białoruski • rosyjski •rusiński •ukraiński
południowosłowiańskie:
staro-cerkiewno-słowiański † •bułgarski •macedoński •serbsko-chorwacki (bośniacki, chorwacki, serbski) •słoweński
Linki zewnętrzne
- Słownik polsko-białoruski i białorusko-polski
- Strona o łacince białoruskiej
- Białorusko-polski słownik gwary używanej na północnym Podlasiu
Kategorie
Języki słowiańskie | Języki zagrożone wymarciem | Białoruś
