Arikah Map

Legnica

Legnica:Ujednoznacznienie
Ten artykuł dotyczy nazwy miejscowości. Zobacz też: Legnica (fabryka).

Współrzędne: 51°13'00" N 016°10'00" ELegnica:Geografia

Legnica
Legnica:Herb

</pre>

Legnica:POL Legnica flag.svg

</pre>

Herb Legnicy

</pre>

Flaga Legnicy

</pre>

Województwo dolnośląskie
Powiat miasto na prawach powiatu
Prezydent miasta Tadeusz Krzakowski
(e-mail)
Powierzchnia 56,29 km² km²
Położenie 51° 13' N
16° 10' E
Wysokość 113-168 m n.p.m.
Liczba mieszkańców (2006)
 - liczba ludności
 - gęstość

105 750
1875,47 os./km²
Strefa numeracyjna
(do 2005)
0-76
Kod pocztowy 59-200 do 59-220
Tablice rejestracyjne DL
Miasta partnerskie Wuppertal Legnica:Niemcy Niemcy
Drohobycz Legnica:Ukraina Ukraina
Blansko Legnica:Czechy Czechy
Roanne Legnica:Francja Francja
Orenburg Legnica:Rosja Rosja
Położenie na mapie Polski
Legnica:Położenie na mapie Polski
Urząd miejski3
Pl. Słowiański 8
59-220 Legnica
tel. (0-prefiks-76) 721-21-99; faks 72 12 115
(e-mail)
Legnica:Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta
Legnica:Ulica Najświętszej Marii Panny w Legnicy
Powiększ
Ulica Najświętszej Marii Panny w Legnicy

Legnica (dawniej Lignica, niem. Liegnitz) – miasto powiatowe – siedziba powiatu grodzkiego i ziemskiego w południowo-zachodniej Polsce w województwie dolnośląskim, położone nad Kaczawą. Trzecie co do wielkości (po Wrocławiu i Wałbrzychu) miasto w województwie i 39. miasto w Polsce. Legnicę zamieszkuje prawie 106 tys. mieszkańców na powierzchni 56,29 km².

Od 1975 do 1999 stolica województwa legnickiego.


Spis treści

Geografia

Odległości

Odległości do niektórych (w lini prostej, licząc od/do centrum) miast polskich:

Położenie

Historia

Ciągłość udokumentowanej źródłami historii zasiedlenia tego miejsca sięga blisko 1850 lat. W czasach antycznych istniała tutaj miejscowość o nazwie Lugidunum, wiązane ze stolicą plemienia Lugiów. Została ona odwzorowana na antycznej mapie Klaudiusza Ptolemeusza z lat 142 – 147 naszej ery [1]. O tym, że miejscowość ta jest dzisiejszą Legnicą, informuje skorowidz nazw historycznych Orbis Latinus [2] oraz wynika to z położenia wśród innych zidentyfikowanych miejscowości Śląska. Inne źródła identyfikują jednak Lugidunum z Głogowem.

Pierwsze udokumentowane ślady osadnictwa Słowian na terenie Legnicy pochodzą z VIII wieku. Istniał tu już wtedy gród obronny. Nazwa miasta pojawiła się po raz pierwszy w dokumencie pisanym Bolesława Kędzierzawego, zwierzchniego księcia Polski, w 1149 roku. U podnóża piastowskiego zamku dzięki nadanym prawom magdeburskim zaczęło rozwijać się prężnie miasto. Tutaj bowiem krzyżowały się ważne szlaki handlowe średniowiecznej Europy – z Niemiec, poprzez Wrocław i Kraków do Kijowa oraz z Wielkopolski na Południe. Takie usytuowanie sprzyjało osadnictwu oraz rozwojowi handlu i rzemiosła.

W 1241 roku pod Legnicą obok obecnej miejscowości Legnickie Pole rozegrała się słynna bitwa z Mongołami (bitwa pod Legnicą). Legnica była w tym czasie drugim, po Wrocławiu, największym miastem śląskim. Po śmierci Henryka Pobożnego jego syn Bolesław Rogatka ustanowił Legnicę stolicą księstwa legnickiego, później legnicko-brzeskiego. Prawdopodobnie właśnie w Legnicy urodził się słynny naukowiec Witelo, który po 1268 r. napisał w swoim dziele "Perspektywy" "Lignitz castrum Poloniae"("Legnica gród Polski"). W 1329 roku liczyła już ponad 10 tysięcy mieszkańców. Dwór książęcy, a po nim mieszczaństwo szybko przeszli na protestantyzm. Do 1675 roku, do śmierci księcia Jerzego Wilhelma, miasto było siedzibą potomków królewskiej dynastii Piastów. W Legnicy przez wiele wieków ścierały się wpływy polskie, czeskie i niemieckie. Miasto przechodziło kolejno pod panowanie Habsburgów i Hohenzollernów. Po latach zastoju, spowodowanych wojnami śląskimi, pod koniec XVIII wieku nastąpiło ożywienie w życiu ekonomicznym Legnicy. Powstały pierwsze manufaktury. Rozwojowi miasta sprzyjała rozbudowa dróg bitych oraz infrastruktury komunalnej i komunikacyjnej. W 1844 roku połączono Legnicę z Wrocławiem linią kolejową.

Legnica:Dworzec ok. 1915 r.
Powiększ
Dworzec ok. 1915 r.

Współczesny kształt przestrzenny miasta określony został w końcu XIX wieku i na początku XX wieku. Legnica stała się dużym ośrodkiem gospodarczym i administracyjnym Dolnego Śląska – siedzibą rejencji. Strukturę gospodarczą miasta cechowała duża różnorodność, obok przemysłu istniał dobrze rozwinięty handel i rzemiosło, funkcjonowała sieć banków. Znaczącą rolę w życiu miasta odgrywały ogrodnictwo, hodowla oraz przemysł rolno – spożywczy. Powstałe na początku XIX wieku Legnickie Towarzystwo Rolnicze organizowało coroczne wystawy zwierząt hodowlanych, roślin przemysłowych, maszyn rolniczych, owoców i kwiatów. W granicach miasta znajdowało się dużo terenów zielonych. W Legnicy tworzono liczne parki z egzotyczną roślinnością, ogrody, palmiarnie i wystawy kwiatów. Powstały trzy linie tramwajowe.

Dynamiczny rozwój Legnicy przerwany został w XX wieku przez dwie kolejne wojny. Zwłaszcza II wojna światowa odcisnęła na gospodarce miasta negatywne piętno.

Historia współczesna

Od 1945 roku Legnica znalazła się w granicach Polski. Przez krótki okres Legnica była siedzibą nowych polskich władz na Dolnym Śląsku, ponieważ Wrocław był zbytnio zniszczony.

Miasto stanowiło tymczasową siedzibę wojewody dolnośląskiego oraz większości urzędów wojewódzkich. W lipcu 1945 r. wybrane zostało na siedzibę Północnej Grupy Wojsk Armii Czerwonej. Marszałek Rokossowski zażądał przeniesienia wszystkich urzędów oraz ludności polskiej do wydzielonej dzielnicy na przedmieściach. Na przeprowadzkę dano 24 godziny, a póżniejszy raport UB donosił: Przesiedlenie to przypominało pewne momenty z okresu okupacji niemieckiej, a stosowane do ludności żydowskiej przy wysiedleniach względnie organizowaniach getta.

Mieszkania były brutalnie zabierane przez Sowietów, którzy pozwalali zabierać tylko bagaż podręczny. Tysiące ludzi koczowało pod gołym niebem. Te wydarzenie wywołały falę ucieczek polskiej ludności z Ziem Zachodnich i pojawienie się plotek o masakrze Polaków przez Sowietów. Jesienią większość obiektów użyteczności publicznej była zajęta przez wojskowe władze sowieckie, wtedy też pozwolono na ponowne zasiedlanie miasta przez Polaków. W kwietniu 1946 r. zarząd miejski w Legnicy szacował, że było w niej 16 700 Polaków, 12 800 Niemców i ponad 60 000 Rosjan [1].

Swój wielkomiejski charakter Legnica zaczęła odzyskiwać bardzo powoli na początku lat 60. dwudziestego stulecia w związku z odkryciem w okolicy bogatych złóż miedzi i powstaniem Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego. Zadecydowało to o budowie w mieście Huty Miedzi, zakładów Mechanicznych "Legmet" oraz Fabryki Przewodów Nawojowych "Elpena". Wtedy również wyburzono znaczną część starego miasta między zamkiem, Kościołem Mariackim a rynkiem, stawiając tam nowoczesne budynki. Spowodowało to zmianę dotychczasowego, od-średniowiecznego układu ulic.

W nowym, wprowadzonym w 1975 roku, podziale administracyjnym kraju Legnica stała się siedzibą władz wojewódzkich i jednym ze znaczących ośrodków administracyjnych Dolnego Śląska. Był to początek odzyskiwania przez Legnicę miejsca na mapie gospodarczej Polski.

W najnowszych dziejach miasta warto odnotować cztery wydarzenia. Pierwsze – to wyznaczenie w marcu 1992 roku Legnicy na stolicę nowo utworzonej Diecezji Legnickiej Kościoła rzymskokatolickiego. Drugie – to opuszczenie we wrześniu 1993 roku Legnicy przez ostatniego żołnierza rosyjskiego. Trzeci to wizyta papieża Jana Pawła II w czerwcu 1997 roku i ostatnie czwarte to utrata statutu miasta wojewódzkiego w dniu 1 stycznia 1999 roku.

Kalendarium

Legnica:Stary Ratusz
Powiększ
Stary Ratusz
Legnica:Rynek
Powiększ
Rynek

Zabytki

Legnica
Legnica:Legnica herb.svg

Ten artykuł jest częścią cyklu:
Legnica


Legnica:Legnica herb.svg
Legnica:Exquisite-khelpcenter
Zobacz więcej w osobnym artykule: Zabytki Legnicy.

Edukacja

Szkoły wyższe

Media

Sport

Transport

Transport indywidualny

W Legnicy zarejestrowanych jest ok. 40 000 pojazdów (dane za UM).

Tranzyt

Przez Legnicę przebiegają następujące drogi krajowe i wojewódzkie :

Planowane drogi :

Kolej

Legnica:Legnica herb.svg
Legnica:Exquisite-khelpcenter
Zobacz więcej w osobnych artykułach: Legnica (stacja kolejowa), Legnica Piekary, Legnica Północna.

W Legnicy znajduje się jeden, główny pasażerski dworzec kolejowy PKP (Legnica), wchodzący w skład węzła kolejowego o znaczeniu państwowym (linia E-30 III europejskiego korytarza transportowego: BerlinDreznoZgorzelec – Legnica – WrocławKatowiceKrakówPrzemyślLwówKijów). Oprócz niego, istnieje również przystanek kolejowy Legnica Piekary, usytuowany na linii łączącej miasto m.in. z Jaworem. Oprócz wymienionych, istnieją także linie do Rawicza, Lubina i Złotoryi, nie kursują na nich jednak pociągi pasażerskie.

Warto podkreślić, że pociągi towarowe przejeżdżające przez trasę kolejową E-30 omijają miasto obwodnicą kolejową, nie przejeżdżając tym samym przez dworzec główny.

Komunikacja miejska

Komunikację zbiorową na terenie miasta Legnica obsługuje od 01.01.1996 r. (dzień likwidacji WPK Legnica) Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne Sp. z o.o., będące spółką producenta autobusów miejskich "Solaris Bus & Coach" z Bolechowa k. Poznania (6% udziałów) i Skarbu Gminy Legnica (94%). 79 autobusów MPK obsługuje około 700 km tras na 21 liniach miejskich (w tym 1 okólnej i 2 nocnych) i 3 liniach podmiejskich, łączących miasto z Prochowicami (linia nr 10), Grzybianami (linia nr 21) i Złotoryją (linia nr 22)

Komunikacja podmiejska i międzymiastowa

Połączenia autobusowe z pobliskimi miejscowościami zapewnia również legnicki PKS "Trans-Pol", powstały w 2005 r. z przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego. W okresie wakacyjnym poza połączeniami lokalnymi, przewoźnik uruchamia dalekobieżne kursy łączące Legnicę z Darłówkiem i Koszalinem, Świnoujściem, Wisłą i Sienną. Na legnickim dworcu PKS zatrzymują się również przelotowo autobusy z Lubina, Głogowa, Zielonej Góry, Poznania, Wrocławia, Bolesławca, Zgorzelca, Wałbrzycha, Świdnicy, Jeleniej Góry i Kamiennej Góry.

Podobnie jak w innych miejscach kraju, z roku na rok coraz większy udział w obsłudze komunikacji lokalnej przypada także małym przewoźnikom międzymiastowym.

Komunikacja międzynarodowa

Autokarowe połączenia międzynarodowe kursujące przez Legnicę łączą miasto z Anglią, Niemcami i Francją.

Lotnictwo

Legnica:Legnica herb.svg
Legnica:Exquisite-khelpcenter
Zobacz więcej w osobnym artykule: Lotnisko Legnica.

W południowo-wschodniej części Legnicy znajduje się lotnisko cywilne IV kategorii posiadające pas o długości 1600 m i szerokości 40 m. Do 1993 r. służyło ono stacjonującym w mieście jednostkom Armii Radzieckiej. Obecnie, choć czynne, w zasadzie nie jest użytkowane.



Kultura

Kina

Teatry

Imprezy o zasięgu międzynarodowym i ogólnopolskim

Do najważniejszych imprez o zasięgu międzynarodowym należą:

Charakter ogólnopolski mają zaś takie oto wydarzenia, jak:

Znane osoby związane z Legnicą

Polacy

Postacie historyczne

Teatr i film

Muzyka

Dziennikarstwo

Sport

Inni


Niemcy

Zobacz też

Bibliografia

  1. . Oryginalna mapa Ptolemeusza
  2. . Tekst Orbis Latinus

Linki zewnętrzne

Podział terytorialny miasta

Kategorie


Legnica

Znajdź

Znajdź

Znajdź