Arikah Map

Ludowe Wojsko Polskie

Ludowe Wojsko Polskie (LWP) – potoczna nazwa używana dla części Wojska Polskiego utworzonej podczas II wojny światowej w latach 19431944 na terytorium ZSRR, a następnie wywodzących się z niej sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w okresie 19441952 i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 19521989. Oficjalnymi zaś nazwami w tych okresach były: Wojsko Polskie, następnie Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, a od 1952: Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.


Spis treści

Historia

Ludowe Wojsko Polskie:1 Brygada Kawalerii LWP (marzec 1945)
Powiększ
1 Brygada Kawalerii LWP (marzec 1945)

Początkiem LWP było sformowanie w okresie maja–lipca 1943 w Sielcach nad Oką w ZSRR 1. Dywizji Piechoty, z inicjatywy polskich komunistów skupionych w Związku Patriotów Polskich. Nowo utworzone siły zbrojne były podporządkowane ZSRR, natomiast nie uznawały zwierzchnictwa polskiego rządu na uchodźstwie w Londynie. Na przełomie 1943 i 1944 sformowano kolejne polskie jednostki w ZSRR, które utworzyły 1 Korpus Polskich Sił Zbrojnych, rozwinięty 16 marca 1944 w 1. Armię Polską.

Odrodzone Wojsko Polskie zostało formalnie powołane ustawą Krajowej Rady Narodowej z 21 lipca 1944 o przejęciu zwierzchnictwa nad Armią Polską w ZSRR i o scaleniu Armii Ludowej i Armii Polskiej w ZSRR w jednolite Wojsko Polskie. Na mocy tej ustawy, KRN objęła zwierzchnią władzę nad Armią Polską w ZSRR oraz powołała do życia Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego. Jednocześnie, 1. Armię Polską przemianowano w 1. Armię Wojska Polskiego. W lipcu 1944 sformowano również 2. Armię Wojska Polskiego, a w październiku 3. AWP, która nie ukończyła jednak formowania. Od 20 sierpnia 1944 prowadzono mobilizację do Wojska Polskiego na wyzwolonych terenach Polski.

Pierwszą bitwą polskich oddziałów na froncie wschodnim była bitwa pod Lenino 1213 października 1943. Następnie, oddziały Wojska Polskiego wspólnie z Armią Czerwoną walczyły z wojskami niemieckimi na Ukrainie, Białorusi, terytorium Polski, w Niemczech i Czechosłowacji.

W okresie II wojny światowej sformowano dwie armie Wojska Polskiego, w skład których wchodziło 10 dywizji piechoty, 5 brygad pancernych, brygada kawalerii, 2 brygady saperów, 3 dywizje i kilka brygad artylerii oraz mniejsze oddziały, jak również 4 dywizje lotnictwa. 31 grudnia 1944 w ich skład wchodziło około 270 000 żołnierzy, w tym około 150 000 z jednostek bojowych. Do około 40% korpusu oficerskiego i znaczną część kadry specjalistycznej stanowili żołnierze Armii Czerwonej oddelegowani do służby w Wojsku Polskim.

Organizacja LWP wiosną 1945 r.

Dywizja piechoty składała się z: 3 pułków piechoty, pułku artylerii lekkiej, dywizjonu artylerii ppanc., batalionu saperów, batalionu łączności, kompanii rozpoznawczej, kompanii samochodowej, kompanii chemicznej, kompanii przeciwlotniczych km-ów, kompanii szkolnej i in. oddziałów tyłowych. Brygada artylerii miała 3 pułki, brygada pancerna - 3 bataliony czołgów (w 1 BPanc. dodatkowo batalion zmot.), brygada saperów/pontonów - 4 bataliony, brygada kawalerii - 2 pułki, dywizja artylerii przeciwlotniczej - 4 pułki.

Organizacja LWP w 1988 r.

Warszawski Okręg Wojskowy

Pomorski Okręg Wojskowy

Śląski Okręg Wojskowy

Wojska Lotnicze

Wojska Obrony Powietrznej Kraju

Marynarka Wojenna

Kategorie


Wojsko Polskie

Znajdź

Znajdź

Znajdź