Michaił Gorbaczow
| Michaił Gorbaczow ur. 2 marca 1931 | |
| | |
| Przywódca ZSRR | |
| Okres urzędowania | od 11 marca 1985 do 25 grudnia 1991 |
| Partia polityczna | Komunistyczna Partia ZSRR |
| Poprzednik | Konstantin Czernienko |
| Następca | Borys Jelcyn (prezydent Rosji) |
Michaił Siergiejewicz Gorbaczow (ros. Михаил Сергеевич Горбачёв, ur. 2 marca 1931) – polityk radziecki i rosyjski. Ostatni przywódca Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (KPZR) i jedyny prezydent ZSRR.
Urodził się w Stawropolskim Kraju, w rodzinie chłopskiej; od 14 roku życia pracował w kołchozie. W 1955 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie im. Łomonosowa w Moskwie. Od 1952 w KPZR; pracował jako funkcjonariusz młodzieżowy i partyjny, a także odbywał studia ekonomii rolnej. Od 1971 członek KC KPZR, od 1978 sekretarz KC ds. rolnictwa, a od 1980 – członek Biura Politycznego. Był sojusznikiem i protegowanym Jurija Andropowa.
Po śmierci Konstantina Czernienki 11 marca 1985 roku – sekretarz generalny KC KPZR. Zainicjował politykę pieriestrojki (przebudowy) i głasnosti (jawności), których podstawą były złagodzenie cenzury oraz ograniczona liberalizacja gospodarcza i polityczna. Największe sukcesy odnotowano w polityce zagranicznej, a Gorbaczow osiągnął na Zachodzie popularność większą niż w swoim kraju. Dzięki jego polityce możliwa stała się pokojowa rewolucja w państwach Europy Środkowej oraz zjednoczenie Niemiec. Gorbaczow wycofał także wojska z Afganistanu i poparł USA w operacji Pustynna Burza. Gospodarka radziecka była jednak zbyt zniszczona, a reformy w tym zakresie zbyt nieśmiałe i z każdym rokiem sytuacja w tej dziedzinie pogarszała się, co potęgowało niezadowolenie mieszkańców ZSRR.
W lutym 1990 wybrany na pierwszego (i zarazem jedynego) prezydenta ZSRR. Próbował na tym stanowisku przeciwdziałać dążeniom odśrodkowym i niepodległościowym. W wyniku puczu moskiewskiego odsunięty od władzy na rzecz wiceprezydenta Gienadija Janajewa. Mimo upadku puczu dawnej władzy nie odzyskał i po rozpadzie ZSRR 25 grudnia 1991 ustąpił ze stanowiska prezydenta. W tym dniu przekazał też prezydentowi Rosji Borysowi Jelcynowi urządzenie do sterowania wyrzutniami z głowicami jądrowymi.
Gorbaczow nie zrezygnował z życia publicznego – jest często zapraszany na wykłady przez rozmaite instytucje w krajach zachodnich, zwłaszcza uniwersytety amerykańskie. Od 1993 jest prezydentem Międzynarodowej Organizacji Ekologicznej "Zielony Krzyż". Brał też udział (bez sukcesu) w wyborach prezydenckich w 1996 roku (uzyskał poniżej 1% głosów).
Działalność Gorbaczowa jest przedmiotem sporów, dotyczących przede wszystkim tego, w jakim stopniu godził się, bądź sprzyjał upadkowi ZSRR i systemu komunistycznego.
Otrzymał w 1990 pokojową Nagrodę Nobla. Człowiek Roku 1987 i 1989 według magazynu Time. Śledztwo w sprawie zamachu na życie Jana Pawła II wykazało niezbicie, iż wyrok śmierci na papieża - Polaka zaaprobował Gorbaczow, ówczesny szef Biura Politycznegp.
Dla wielu pozostaje zdrajcą, który doprowadził imperium do upadku. Jednakże według wielu innych, uratował to, co się dało uratować z pozycji skazanego i tak na upadek niewydolnego systemu radzieckiego i dzięki temu obecna Rosja zawdzięcza pozycję, wedle niektórych, wciąż jednego z dwóch głównych mocarstw. Jeszcze inni akcentują jego rolę w miarę pokojowym zakończeniu zimnej wojny. Jest to więc postać kontrowersyjna: dla jednych zasłużony dla Rosji i świata mąż stanu, a innych tym przywódcą, który zniszczył ZSRR. Najbardziej wypośrodkowaną wydaje się opinia że widząc fatalne słabości systemu, Gorbaczow chcial ZSRR tylko zreformować, ale nie zapanował już nad rozwojem sytuacji i "potężny duch raz wypuszczony z butelki nie dał się już wcisnąć spowrotem". Ktoś kiedyś powiedział: "Złe systemy upadają nie wtedy kiedy stają się jeszcze gorsze, ale wtedy kiedy nieudolny władca próbuje je reformować".
| Poprzednik Konstantin Czernienko | Sekretarz Generalny KC KPZR (1985-1991 | Następca Władimir Iwaszko |
| Poprzednik Andriej Gromyko | Przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej ZSRR 1988-1990 | Następca Urząd zniesiono, patrz niżej |
| Poprzednik Rada Najwyższa | Prezydent ZSRR (1990-1991) | Następca Borys Jelcyn (Prezydent Rosji) |
Notka do sukcesji
Mimo rozpadu ZSRR jego prawną i międzynarodową sukcesorką jest Federacja Rosyjska
Włodzimierz Lenin • Józef Stalin • Georgij Malenkow • Nikita Chruszczow • Leonid Breżniew • Jurij Andropow •
Konstantin Czernienko • Michaił Gorbaczow
| Głowy Państwa ZSRR | |
| | |
| Lew Kamieniew •Jakow Swierdłow •Michaił Kalinin •Nikołaj Szwernik •Kliment Woroszyłow •Leonid Breżniew •Anastas Mikojan •Nikołaj Podgorny •Wasilij Kuzniecow •Jurij Andropow •Konstantin Czernienko •Andriej Gromyko •Michaił Gorbaczow | |
1901: Dunant, Passy • 1902: Ducommun, Gobat • 1903: Cremer • 1904: IPM • 1905: Suttner • 1906: Roosevelt • 1907: Moneta, Renault • 1908: Arnoldson, Bajer • 1909: Beernaert, Estournelles de Constant • 1910: MSPB • 1911: Asser, Fried • 1912: Root • 1913: La Fontaine • 1917: Czerwony Krzyż • 1919: Wilson • 1920: Bourgeois • 1921: Branting, Lange • 1922: Nansen • 1925: Chamberlain, Dawes • 1926: Briand, Stresemann • 1927: Buisson, Quidde • 1929: Kellogg • 1930: Söderblom • 1931: Addams, Butler • 1933: Angell • 1934: Henderson • 1935: Ossietzky • 1936: Lamas • 1937: Cecil • 1938: Biuro Nansenowskie • 1944: Czerwony Krzyż • 1945: Hull • 1946: Balch, Mott • 1947: Kwakrzy• 1949: Boyd Orr • 1950: Bunche • 1951: Jouhaux • 1952: Schweitzer • 1953: Marshall • 1954: WKNZdsU • 1957: Pearson • 1958: Pire • 1959: Noel-Baker • 1960: Lutuli • 1961: Hammarskjöld • 1962: Pauling • 1963: Czerwony Krzyż • 1964: King • 1965: UNICEF • 1968: Cassin • 1969: MOP • 1970: Borlaug • 1971: Brandt • 1973: Kissinger, Le • 1974: MacBride, Satō • 1975: Sacharow • 1976: Williams, Corrigan • 1977: AI • 1978: Sadat, Begin • 1979: Matka Teresa • 1980: Esquivel • 1981: WKNZdsU • 1982: Myrdal, García Robles • 1983: Wałęsa • 1984: Tutu • 1985: Lekarze Przeciw Wojnie Nuklearnej • 1986: Wiesel • 1987: Arias • 1988: Siły Pokojowe ONZ • 1989: Dalai Lama • 1990: Gorbaczow • 1991: Suu Kyi • 1992: Menchú • 1993: Mandela, de Klerk • 1994: Arafat, Peres, Rabin • 1995: Pugwash, Rotblat • 1996: Belo, Ramos Horta • 1997: ICBL, J.Williams • 1998: Hume, Trimble • 1999: Lekarze bez Granic • 2000: Kim • 2001: ONZ, Annan • 2002: Carter • 2003: Ebadi • 2004: Maathai • 2005: MAEA, ElBaradei• 2006: Grameen Bank, Yunus
<span class="FA" id="pt" style="display:none;" />
Kategorie
Radzieccy politycy | Przywódcy ZSRR | Rosyjscy politycy | Komuniści | Ludzie zimnej wojny | Nobliści - nagroda pokojowa | Ludzie Roku tygodnika Time | Urodzeni w 1931
