Proszek do pieczenia
Proszek do pieczenia to sypka mieszanina rozmaitych związków chemicznych, której podstawowym zadaniem jest spulchnianie produktów piekarniczych (chleba, ciast itp.).
Proszki do pieczenia są mieszaninami, które są trwałe w warukach przechowywania (temperatura pokojowa, brak wilgoci), lecz w warunkach przygotowywania ciasta lub pieczenia wydzielają znaczne ilości gazów, które przekształcają ciasto w rodzaj piany.
Najczęściej spotykanym składnikiem proszku do pieczenia jest wodorowęglan sodu (NaHCO3), który w temperaturze powyżej 60°C ulega dość szybkiemu rozkładowi z wydzieleniem dwutlenku węgla:
- 2 NaHCO3 → Na2CO3 + H2O + CO2
Proszek oparty na samym wodorowęglanie sodu, ze względu na zasadowe własności tego związku, nadaje produktom finalnym nieprzyjemny posmak ługu. Z tego powodu miesza się wodorowęglan sodu ze słabymi kwasami, lub solami o lekko kwaśnym odczynie, nazywanymi regulatorami kwasowości. Mieszanie z kwasami dodatkowo przyspiesza wydzielanie się dwutlenku węgla dzięki reakcji:
- NaHCO3 + HX → NaX + H2O + CO2
- gdzie X to reszta kwasowa.
Najczęściej stosowanymi regulatorami kwasowości w proszkach do pieczenia są:
- mleczan sodowy (NaC3H5O3)
- wodorowinian potasowy (KHC4H4O6)
- pirofosforany sodu i wapnia (NaH2PO4, Ca(H2PO4)2.
- siarczan glinowo-sodowy NaAl(SO/4)2
Sam wodorowęglan sodu ma własności higroskopijne i ma tendecję do zbrylania się przy dłuższym przechowywaniu. Z tego powodu do proszku dodaje się skrobię lub mąkę ziemniaczaną, które spowalniają ten proces.
W przemyśle zamiast drogich, gotowych proszków do pieczenia stosuje się często mieszaninę wodorowęglanu sodu z kwaśnym mlekiem lub maślanką, które przygotowywuje się bezpośrednio przed użyciem. Obecny w tych przetworach mleka kwas mlekowy, reaguje z wodorowęglanem sodu z wydzieleniem CO2 a powstający mleczan sodowy pełni rolę regulatora kwasowości.
Kategorie
Sztuka kulinarna
